سند حديث تشبيه بىگمان ، سزاوار بود كه دهلوى در انكار اين حديث شريف ، از كابلى تقليد نكند ؛ بلكه ورع و انصافش ( ! ! ) اقتضا مىكردند كه در اين گمان باطل ، از اين سلف صالح ( ! ! ) پيروى ننمايد . آيا دهلوى گمان نمىبُرد كه روزى در آيندهء نزديك ، به سبب آنچه گفته و نوشته است ، حساب و كتاب و بازپرسى شود ؟ چرا حقّ و راستى ، وى را از ستيزه در برابر اين حديث شريف و بر زبان آوردن اين سخنان تهى از حقيقت ، باز نداشتند ؟ به‌يقين ، صحّت اين حديث با اندك جستجو و نگرشى در كتب حديث ، هويدا مىشود و اين حقيقت استوار با كمترين مراجعه به مآخذ اخبار و روايات ، آشكار مىگردد . اين حديث شريف را گروهى از حافظان و پيشوايان مورد اعتماد اهل تسنّن روايت كرده‌اند ؛ مانند : صاحبان صحاح ، مؤلّفان مسانيد ، دانشمندان نامى و . . . كه ما تنها به يادكرد نام شمارى از راويان پر آوازهء اين حديث ، بسنده مىكنيم : نام مشهورترين راويان و ناقلان حديث تشبيه 1 . ابوبكر ، عبدالرزّاق بن همّام بن نافع حميرى ( هم‌پيمان يا آزادكردهء قبيلهء حمير ) صنعانى ، استاد بخارى و غير او ( م 211 ) ؛ 2 . احمد بن حنبل بن هلال بن اسد شيبانى ، از پيشوايان چهارگانهء فقه اهل تسنّن ( م 241 ) ؛ 3 . ابوحاتم ، محمّد بن ادريس حنظلى رازى ( م 277 ) ؛